Buket Mücellit kimdir, bize biraz kendinizi tanıtır mısınız?

Kayseri doğumluyum. Kimya Mühendisiyim ve Kayseri’de bir tekstil firmasında çalışıyorum.

Fotoğrafa başlama öykünüzden kısaca bahseder misiniz?

Çocukluğumdan beri bizim evimizde babama ve ağabeyime ait fotoğraf makineleri vardı. Genellikle anı fotoğrafı çekilirdi ama ben makine elime geçtikçe ayrıca doğa fotoğrafları da çektiğimi hatırlıyorum. İş hayatına başladığımda bana ait bir makinem de oldu. Yine ağırlıklı doğanın güzelliklerini belgeleyen fotoğraflar çekiyordum ama bir şeyler eksikti hep bu fotoğraflarda… 2005 yılında iken ilk dijital fotoğraf makinemi aldım. Ne tesadüf ki aynı dönemde Kayseri’de bir temel fotoğraf kursu açılacağını öğrendim ve katıldım. Sonrası zaten bir çorap söküğü misali geldi; Kurstaki arkadaşlarımızla Kayseri’mizde “Ulusal Fotoğraf Amatörleri Derneği – UFAD”’ı kurduk ve ne mutlu ki UFAD bugün halen faal ve çok yönlü gelişen bir dernek haline geldi.

Yaşamınızda diğer şeylere göre fotoğrafı ayrıcalıklı kılan ve sizi ona yönelten sebepler nelerdir?

Sanırım benim için görsellik biraz daha ağır basıyor. Ayrıca hem bireysel hem de ekiple birlikte yapabileceğiniz bir faaliyet. Her an, her yerde… Aynı zamanda etrafınıza ve insanlara daha farklı bir gözle bakıyorsunuz; Araştırıyor, geziyor, güzel olanı, özel olanı yakalıyorsunuz… Tüm bunlar fotoğrafı bana göre ayrıcaklı bir yere taşıyor.

Geriye dönme imkanınız olsaydı fotoğrafa tekrar nasıl başlardınız? Pişmanlıklarınız var mı?

Başlamakla ilgili sanırım pek bir değişiklik olmazdı. O dönemde bulunduğumuz şehirdeki imkanlar da sınırlı idi. Hatta şansımızı biraz da kendimiz yarattık demek pek de yanlış olmayacaktır sanırım. Pişmanlıklarım sadece fotoğrafla ilgili daha çok okumam ve örnekler incelemem gerektiği ile ilgili olabilir. Bunları da az da olsa her fırsatta yapmaya çalışıyorum.

Fotoğrafla ilgi aldığınız eğitimler  nelerdir?

Temel fotoğrafçılık eğitimi ve Photoshop eğitimi. Ancak UFAD bünyesinde katıldığım çok sayıda seminer, sunu, atölye çalışması vb. faaliyetleri de eklemek lazım.

Güncel olarak fotoğrafla ilgili ne gibi faaliyetler içerisindesiniz?

Mümkün olduğunca UFAD faaliyetlerine katılmaya çalışıyorum. Ayrıca gezilere katılmaya, farklı kültürleri, ülkeleri, şehirleri, köyleri gezmeye ve fotoğraf çekmeye çalışıyorum. Her katıldığınız faaliyetten sonra yapılacak ne kadar çok şey, katedilecek ne kadar çok yol olduğunu görüyor insan…

Varsa karma ya da kişisel sergiler/katıldığınız yarışmalar nelerdir?

Yine UFAD tarafından düzenlenen tüm üyelerin katıldığı karma sergilerde benim de fotoğraflarım yer aldı.. En son Büyükçemece’de düzenlenen Türkiye buluşması sergisinde derneğimizden gönderilen 12 fotoğraftan biri de bana ait idi.Yarışma olarak “Anadolu Emeklilik-Kadın Gözüyle Hayattan Kareler” ve “Sultansazlığı Fotosafari” yarışmalarına bazı yıllarda katıldım. Her ikisinde de birer sergilemem var.

Fotoğrafta tematik çalışmayı tercih ediyor musunuz?

Yakın zamana kadar tematik çalışmaya pek yoğunlaşabildiğimi söyleyemem. Ancak son bir senedir katıldığım 1-2 proje ile tematik çalışmanın daha keyifli ve anlamlı olduğunu gördüm. Sanırım bundan sonra biraz daha ağırlık vermeyi düşüneceğim bir çalışma türü…

Fotoğraf anlamında sizi en çok heyecanlandıran konular hangileri?

Bu konuda tek bir cevabım yok. Bazen doğa, bazen portre, bazen yaşam… Bulunduğum yere ve zamana göre bunların etkililiği değişebiliyor. Ama farklı kültürleri, yaşamları, insanları ve doğayı izlemeyi ve fotoğraflamayı seviyorum.

Fotoğraf çalışmalarınız esnasında etkisi altında kaldığınız herhangi bir olay var mı? Ya da bir anınız?

Bazen çelişkiler yaşayabiliyorum. Ben sadece güzel bir kare yakalama kaygısı taşırken karşımdaki insan ya da insanların mutsuzluğunu fark ettiğimde “Ben ne yapıyorum?” sorusu ile baş başa kalabiliyorum. Bir örnek vermek gerekirse; Nepal gezisi sırasında ölü yakma törenlerini izlemeye gitmiştik. Nehirde genç olduğu belli olan bir cenazeyi yıkıyorlar, yakın akrabaları da feryat ediyorlardı. Ben çok etkilendim sanırım, sadece geniş açı ile uzaktan birkaç kare çektim, yakın plan çekim yapmaya cesaret edemedim.

İyi fotoğraf sizce nedir?

Bakmaktan keyif alıyorsam, ilk bakışta beni içine çekiyorsa benim için  o fotoğraf iyidir.

Fotoğraf dünyasında tepki duyduğunuz durumlar var mıdır? Varsa nelerdir?

Yarışma odaklı fotoğraf çekmek, diğer bir deyişle, yarışmaya göndermek için fotoğraf çekmek.  Fotoğraf bence fotoğraf için çekilmeli… Yerine göre, tema uyarsa yine yarışmaya gönderilebilir diye düşünüyorum.

Beğendiğiniz yerli ve yabancı  fotoğrafçılar kimlerdir? Özellikle etkilendiğiniz biri var mı?

İzlediğim her fotoğrafçı farklı yönlerde etkileyebiliyor beni. Farklı fotoğrafçıların farklı bakış açılarını izlemek beni etkiliyor demek daha doğru sanırım.

En çok hangi fotoğrafınızı seviyorsunuz?

“Dalgalandım da duruldum.” adını verdiğim, Erciyes’te kar varken çektiğim tek ağaç olan fotoğrafım. Çok sade ve çok şey anlatan bir fotoğraf olduğunu düşünüyorum.

20120125113904_4

Fotoğraf dışında başka amatör uğraşlarınız oldu mu? Oldu ise, nelerdir?

Lisede iken yağlı boya resim yapmaktan çok zevk alırdım. Yine de fırsat olursa yapmak istediğim bir uğraşı resim yapmak. Ebru yapmayı da öğrenmek istiyorum.Yine okul yıllarında mandolin, gitar çaldım. Okul sonrası ud çalmayı öğrendim ama iş hayatına atıldıktan sonra ilgilenemedim. En son eski Orta Asya Türk Müzik aletlerinden rebabı aldım elime… Ama özellikle her müzik enstrümanı çok disiplinli çalışmayı gerektiriyor. Sanırım ben bu disipline bu dönem giremiyorum.

Fotoğraf herkesin kolayca yapabileceği kadar basit bir şey midir sizce?

İlk bakışta oldukça basit gözüküyor gerçekten… Sonuçta alıyorsunuz makineyi elinize, basıyorsunuz deklanşöre ve elde ediyorsunuz kareleri. Ama iş anlamlı, etkileyici, hatırda kalan fotoğraflar çekmeye veya duygularınızı aktarmaya, bir takım mesajlar vermeye gelince o kadar da basit olmadığını, teorik donanımın yanında çok boyutlu olarak donanımlı olmayı; Yaratıcılık, estetik, kültür… Yanı sıra araştırmacı, gözlemci, paylaşımcı olmanın da önemli olduğunu fark ediyorsunuz. Tabii zaman ayırmanız ve gayret göstermeniz de gerekiyor. Ama gerçekten istiyorsa insan,  yapamaması için de bir neden yok tabii ki…

Geleceğe yönelik fotoğraf hedefleriniz ya da hayalini kurduğunuz projeleriniz var mı?

Artık tek kare fotoğraftan çok, bir öykü, tema, belgesel  özellikler içeren çalışmalar yapmak hayallerim arasında…

Fotoğraf derneklerinin fotoğraf dünyasındaki yeri sizce nedir?

Fotoğraf sanatına hizmet etmeyi hedefleyen ve/veya başaran derneklerin bu sanata gönül verenler için önemi tartışılmaz bence. Eğitim, atölye çalışmaları, sergiler, farklı fotoğraf sanatçıları ile düzenlenen etkinlikler, geziler  gibi bireysel olarak ulaşılması pek kolay olmayan organizasyonları bireylere sunması, aynı hedefi güden insanları bir araya getirmesi, paylaşıma ve gelişime imkan sunması  yönleri ile bakıldığında fotoğraf derneklerinin önemi yadsınamaz.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir